被着
的字义分解
被[ bèi,pī ]
1.
(后作“披”)。
2.
搭衣于肩背。
【引证】
《楚辞·屈原·国殇》-操吴戈兮被犀甲,车错毂兮短兵接。 《楚辞·屈原·涉江》-被明月兮佩宝璐。
【组词】
被巾、 被缁、 被以虎文、 被衣、 被练
[更多解释]
被着
的分字组词被着
的相关词语yī nián bèi shé yǎo,sān nián pà cǎo suǒ
一年yī nián bèi shé yǎo,sān nián pà jǐng shéng
一年yī nián bèi shé yǎo,shí nián pà jǐng shéng
一年yī chuáng jǐn bèi zhē gài
一床锦yī zǐ shī zhāo,mǎn pán jiē shū
一子失yī zhe
一yī zhe bù shèn quán pán jiē shū
一yī zhāo bù shèn,mǎn pán jiē shū
一【被着】的常见问题
-
1.被着的拼音是什么?被着怎么读?
被着的拼音是:bèi zhe
-
2.被着是什么意思?
被着的意思是:穿着。